Donderdag 6 mei 2010
Donderdag 6 mei is het zover: de vrachtwagen komt eraan! Rond vier uur 's middags zijn ze bij Slatina; ze bellen ons en we spreken af dat ze stoppen in het bos bovenop de (kleine) berg, in de volksmond 'Saru'.
Wij vertrekken vanuit Bechet met de auto en nemen de korte route dwars door het bos; die route kun je voor een deel alleen stapvoets rijden vanwege de gaten en voor een vrachtwagen is het helemaal onmogelijk. Als we bij de weg aankomen, zien we de vrachtwagen staan. Wat zijn we blij hen te zien!
We gaan voor over de 'gewone' weg en we rijden voor Bobiceşti en gaan dan de heuvel over naar Bechet. In Bechet zie je de mensen met verbazing staan te kijken naar de vrachtwagen.
We rijden door het eerste deel en gaan over de hobbelige grindweg naar het tweede deel van Bechet; daar is de kerk en daar parkeren we de vrachtwagen. Ter plekke overleggen we al kort over het neerleggen en uitdelen / laten ophalen van de spullen op vrijdag.
Rondleiding
In de vrachtwagen zijn vier Nederlanders van de Stichting PEP; we lopen met hen naar de ouders van Ionela. Die route is met een personenauto net te doen (als je heel langzaam rijdt) en voor een vrachtwagen is het niet mogelijk.
Onderweg ontmoeten we Jeana en haar man Dimitru; Dimitru kan sinds kort niet meer lopen vanwege zijn knieen en is (dus) aan zijn bed gekluisterd. Vorig jaar hebben we nog met hen beiden op 'straat' staan praten.
Het is een deprimerende situatie: een klein kamertje met een oud bed, een oud matras (eigenlijk is alles oud), met een kastje en dat is het wel. In het schuurtje naast het huisje staat een pan op een houtvuurtje.Vrijdag brengen we een matras uit de vrachtwagen naar Dimitru.
Personenauto
Als we bij de ouders van Ionela zijn, worden we gebeld door de andere vijf Nederlanders die met een personenauto onderweg zijn. Zij zijn inmiddels door Slatina heen en staan ergens op ons te wachten.
Het is inmiddels bijna zeven uur en daarom besluiten we om allemaal te vertrekken naar de stad om daar te gaan eten. We lenen een auto zodat we met twee auto's kunnen rijden en gaan naar Balş. Daar blijkt dat de Nederlanders te ver zijn doorgereden; we treffen ze aan het einde van de stad aan en nemen ze mee naar het restaurant.
In het restaurant vertellen de negen Nederlanders over hun avonturen in Focşani en Maraseşti. We maken het niet laat en gaan naar het hotel waar we zes kamers geboekt hebben.