Woensdag 28 april 2010
Op woensdag 28 april 2010 zijn de vrachtwagens van de stichting PEP uit Heesch vertrokken naar Roemenië, volgeladen met kleren, speelgoed, matrassen, beddengoed, meubels, fietsen, speeltoestellen en agrarisch materiaal.
Het agrarische materiaal, enkele speeltoestellen en een van de containers zijn bestemd voor Focşani en Maraseşti, plaatsen ten noordoosten van Boekarest.
De tweede container en vier speeltoestellen zijn bestemd voor 'ons' dorp Bechet in zuidoost-Roemenië.
Vrijdag 30 april 2010
Op vrijdag 30 april 2010 vliegen wij zelf naar Sibiu in Roemenië. Vanaf Sibiu naar Bechet is het drie uur rijden met de auto. Een vriend staat ons op te wachten en samen rijden we naar het zuiden.
Wegen
Het valt meteen op dat de wegen duidelijk slechter zijn dan vorig jaar. Vorig jaar waren we ook omstreeks deze tijd en later in de zomer in Roemenië en het verschil is goed merkbaar. Meer gaten, versleten asfalt en (dus) langzamer rijden; de meeste auto's en vrachtwagens doen het wat rustiger aan dan vorig jaar. De winter heeft duidelijk zijn sporen achtergelaten en de wegen zijn niet of slecht hersteld.
Bechet
Om kwart over zes 's avonds lokale tijd komen we aan in Bechet. Het asfalt op de heuvel richting Bechet voelt aan als een wasbord. Het grind tussen het eerste en tweede deel van het dorp (het asfalt houdt op in het eerste deel van het dorp) heeft veel meer gaten dan we gewend zijn en in het tweede deel van het dorp is het grind goeddeels verdwenen.
Ook het zand op de laatste tweehonderd meter is lastig te berijden; diepe sporen van karren laten zien dat het onlangs geregend heeft. En de hele weg is ons opgevallen dat het dorp een jaar lang stilgestaan lijkt te hebben; hekken zien er slechter uit, huizen zien er slechter uit en de mensen zijn even arm als altijd.
Als we de laatste straat, of eigenlijk: het laatste stuk zand, oprijden, zien de kinderen van de overburen van mijn schoonouders ons aankomen. En voor we bij de poort van het erf zijn, zijn er al meer kinderen bij gekomen.
Bij mijn schoonouders is de ontvangst altijd hartelijk. We zijn moe van een lange dag reizen en gaan vroeg slapen.
Zaterdag 1 mei 2010
Gestrande vrachtwagen
Zaterdag worden we gebeld door de mensen van PEP die ons vertellen dat een van de vrachtwagens is gestrand in Duitsland. Er is iets kapot aan de oplegger.
Het blijkt, voor ons gelukkig, niet 'onze' vrachtwagen te zijn; die wordt volgens planning komende donderdag in Bechet verwacht.
Zondag 2 mei 2010
Kerk
Zondagochtend gaan we naar de kerk, om met de priester te overleggen. En zo maken we het laatste half uur van de dienst mee. Stel je voor dat je in een klein kerkje zit waarvan alle muren en plafonds zijn beschilderd met bijbelse taferelen en waar Roemeense bijbelse teksten op staan.
Dienst
En stel je voor dat er precies 6 mensen de dienst bijwonen, onszelf nog niet meegerekend. In dit half uur wordt voornamelijk gezongen, de priester bidt en de moeder van de priester leest teksten voor.
Het voorste deel van de kerk is afgescheiden van het deel waar wij zitten en in die afscheiding zitten links en rechts 'gewone' deuren en in het midden een soort klapdeur. De priester gaat door die klapdeur naar voren en naar achteren en haalt een boek en wierook en brengt die weer terug.
Aan het einde van de dienst worden we allemaal uitgenodigd voor de hostie; de mensen kussen een afbeelding, de priester geeft ons een kruisje op ons voorhoofd en je kunt brood nemen.
Na afloop van de dienst drinkt iedereen een glas wijn en eet een soort cake. De priester blijkt vandaag jarig te zijn; hij wordt 33.
Overleg met de priester
Met de wijn en de cake in de hand overleggen we met de priester en met de aanwezigen over de vrachtwagen die donderdag verwacht wordt. We willen de tuin van de kerk gebruiken, omdat dit door een goed hek omheind wordt.
Dat maakt het mogelijk om de mensen in groepjes van 5 of 6 tegelijkertijd binnen te laten om spullen uit te zoeken. Een paar van de aanwezigen zegt toe er vrijdag bij te zijn als de spullen door de mensen opgehaald worden.
En de priester zegt zijn volledige medewerking toe; dat is erg prettig, omdat een priester hier meer respect afdwingt dan we in Nederland gewend zijn.
We overleggen verder over het speeltoestel. De beste plek daarvoor lijkt de tuin van de school te zijn. Daarover zullen we met de directrice van de school en met de gemeente gaan overleggen.
Maandag 3 t/m woensdag 5 mei 2010
We gaan in Bechet huis aan huis om de mensen te vertellen over aanstaande vrijdag. We leggen uit dat de mensen zelf spullen kunnen komen uitzoeken en dat iedereen welkom is.
We komen bij enkele mensen binnen die aan hun bed gekluisterd zijn. Zij kunnen geen kant op, omdat ze geen rollator en geen rolstoel hebben en omdat ze aan hun bed geen stang hebben om zich aan op te trekken.
We nemen ons voor om een eventueel volgend transport meer te richten op individuen. Zo zouden we de volgende keer veel meer hulpmiddelen voor gehandicapten en zieken mee kunnen nemen (ziekenhuisbedden, matrassen, rolstoelen, rollators etc.).
Donderdag 6 mei 2010
Overleg
In de school in Bobiceşti overleggen we met de directrice (van de scholen in Bechet en Bobiceşti)over de speeltoestellen en over de koelkast.
Koelkast
De school in Bobiceşti heeft geen koelkast, terwijl die wel verplicht is voor de melk voor de kinderen.
Ze lossen dit tot nu toe op door de melk in een koelkast tweehonderd meter verderop te bewaren en om die daar dan op te halen; dat is een onwenselijke situatie en de school is onlangs beboet door de gezondheidsdienst.
We hadden eerder bedacht om de koelkast naar het ziekenhuis in Balş (de stad iets verderop) te brengen, maar we hebben intussen al vernomen dat dit ziekenhuis subsidie krijgt voor een complete renovatie. We vinden de school daarom een veel betere bestemming.
Speeltoestellen
De speeltoestellen kunnen op het grasveld om de school in Bechet worden geplaatst. De directrice zal er vrijdag zelf ook bij zijn.